உபூதிய்யா (ʿUbudiyyah): அல்லாஹ்வுக்கு அடிமைப்படுதல்

உபூதிய்யா (ʿUbudiyyah): அல்லாஹ்வுக்கு அடிமைப்படுதல்

**10 நிமிட வாசிப்பு**

இன்று மனிதன் தனக்கு அல்லாஹ்வுடைய தேவை ஏதுமில்லை என்று நினைக்கிறான். தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியும், உலகப் பொருட்களின் பெருக்கமும் தங்களின் சாதனைகள் அனைத்தும் தங்களின் சொந்த முயற்சியால்தான் என்று பலரை நம்ப வைக்கின்றன. அனைத்து அருட்கொடைகளுக்கும் ஆதாரமாக விளங்கும் இறைவனை அங்கீகரிக்கத் தவறுவது, நன்றிகெட்டத்தனத்திற்கும் அகந்தைக்கும் வழிவகுக்கிறது. இந்த அகந்தைதான் அல்லாஹ்வை நிராகரிப்பதற்குக் காரணமாக அமைகிறது; இதனை உலகெங்கும் பெருகிவரும் நாத்திகத்திலும், மதச்சார்பின்மையிலும் (secularism) நாம் காண முடிகிறது. ஒரே உண்மையான இறைவனை வணங்குமாறு அழைப்பதற்குப் பதிலாக, இன்றைய சமூகம் 'சுயத்தை' (தன்னைத்தானே) வணங்குவதைப் பெருமைப்படுத்தி அதன்பால் அழைக்கிறது. தனிமனித சுதந்திரமும், இன்பங்களைத் தேடி ஓடுவதும் புதிய மதமாக மாறிவிட்டன.

மனிதனின் அகந்தை தன்னை வலிமையானவனாகவும், யாருடைய தேவையுமற்றவனாகவும், தான் நினைத்தபடி சுதந்திரமாக எதையும் செய்யக்கூடியவனாகவும் எண்ண வைக்கிறது. இது அல்லாஹ்வின் படைப்புகளின் உரிமைகளை மிதித்து, பூமியில் குழப்பத்தை விளைவிக்க அவனைக் கொண்டு சேர்க்கிறது. அல்லாஹ் (அஸ்ஸ வ ஜல்) கூறுகிறான்: "ஆனால் மனிதன் வரம்பு மீறுகிறான், (ஏனெனில்) அவன் தன்னை எவ்விதத் தேவையுமற்றவன் என்று கருதுகிறான்" (96:6-7).

மனிதர்களாகிய நாம் இயல்பாகவே பலவீனமானவர்கள் என்பதை பெரும்பாலும் மறந்துவிடுகிறோம். நாம் மண்ணிலிருந்து படைக்கப்பட்டோம். மணம் வீசுவதற்குக் கூட உகந்ததல்லாத ஒரு துளி அழுக்கான "அற்பமான திரவத்திலிருந்து" (77:20) நாம் தொடங்கினோம். இத்தகைய எளிய தோற்றத்தைக் கொண்ட நாம், ஒருபோதும் பெருமைகொள்ளவோ அல்லது அகந்தையுடன் நடந்துகொள்ளவோ கூடாது. நாளை என்ன நடக்கும் என்பதைக்கூட நம்மால் உறுதியாகச் சொல்ல முடியாது. இந்த உலகத்தில் நாம் எவ்வளவு செல்வந்தர்களாகவும் சக்திவாய்ந்தவர்களாகவும் மாறினாலும், மிக விரைவில் ஒரு நாள் வரும் – அப்போது நமது உடல் ஒத்துழைக்க மறுக்கும்; நமது மன ஆற்றல் சிதையத் தொடங்கும்; விரைவில் நாம் மரணித்துவிடுவோம்.

அல்லாஹ்வின்றி நாம் ஒன்றுமில்லை. எல்லாவற்றிற்கும் நமக்கு அவனது தேவை இருக்கிறது. நமக்கு உணவளிக்க அவனின் தேவை நமக்கு இருக்கிறது. நமக்கு ஆரோக்கியம், செல்வம், துணைகள், குழந்தைகள், குடும்பம் மற்றும் நண்பர்களை வழங்க அவனது தேவை நமக்கு இருக்கிறது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, நம்மை வழிநடத்தவும், நம்மை நேசிக்கவும், நம்மைப் பாதுகாக்கவும் அவனது தேவை நமக்கு மிக முக்கியமாய் இருக்கிறது.

### உபூதிய்யா: வாழ்க்கையின் நோக்கம்

அல்லாஹ் (ஸுப்ஹானஹு வ தஆலா) இந்த வாழ்க்கையில் நம்மை இலக்கின்றி அலையவிடவில்லை; அல்லது அமைதியையும் நிம்மதியையும் கண்டடைய முடியாமல், எப்போதும் கவலையும் குழப்பமும் நிறைந்த வாழ்க்கையை வாழ நம்மை விட்டுவிடவில்லை. அவன் நம்மை ஏன் படைத்தான், நம் வாழ்க்கையின் நோக்கம் என்ன என்பதை மிகத் தெளிவாக நமக்குக் கூறியுள்ளான். அவன் (ஸுப்ஹானஹு வ தஆலா) கூறுகிறான்: "இன்னும், ஜின்களையும் மனிதர்களையும் அவர்கள் என்னை வணங்குவதற்காகவேயன்றி நான் படைக்கவில்லை" (51:56).

இபாதா (வணக்கம்) மற்றும் உபூதிய்யா (அடிமைப்படுதல்/சேவகம்) ஆகியவையே ஒரு முஃமினின் (நம்பிக்கையாளரின்) வாழ்க்கை இலக்குகள் ஆகும். நாம் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறும்போது, வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்று பிரகடனம் செய்கிறோம். இதுவே நமது வாழ்வின் குறிக்கோள் அறிக்கை (life mission statement).

உபூதிய்யா என்பது உள்ளத்தின் ஒரு நிலையாகும், இது வெளிப்புற வணக்க வழிபாடுகள் மூலம் வெளிப்படுகிறது. அனைத்து உடல் ரீதியான வணக்கங்களின் நோக்கமும் உபூதிய்யா எனும் இந்த நிலையை அடைவதே ஆகும். உபூதிய்யா என்பது அல்லாஹ்விடம் தன்னை முழுமையாகத் தாழ்த்திக் கொள்வதும், அவனுக்குப் பணிந்து நடப்பதும், எல்லாரையும் விட அவனை அதிகமாக நேசிப்பதும் ஆகும்.

> "அனைத்து வணக்க வழிபாடுகளின் நோக்கமும் இறைவனைப் பெருமைப்படுத்துவதும், கண்ணியப்படுத்துவதும், அவன் மீது அச்சம் கலந்த பக்தி கொள்வதுமே ஆகும்." - அல்-இஸ் இப்னு அப்திஸ்ஸலாம் (ரஹிமஹுல்லாஹ்)

> 

உபூதிய்யா என்பது உங்களை அவனிடம் முழுமையாக ஒப்படைப்பதும், அவன்பால் உங்களுக்கிருக்கும் அத்தியாவசியத் தேவையை வெளிப்படுத்துவதும் ஆகும். உங்கள் இச்சைகள் மற்றும் நஃப்சின் (மனோஇச்சையின்) கட்டளைகளிலிருந்து உங்களை விடுவித்து, அல்லாஹ்வுக்காக உங்களை அர்ப்பணிப்பதாகும். அவன்தான் உங்கள் ரப் (பரிபாலிக்கும் இறைவன்) என்றும், நீங்கள் அவனது 'அப்த்' (அவனது பலவீனமான, எளிய அடிமை) என்றும் உணர்வதாகும்; அந்த அடிமை எப்போதும் அவனது தேவையுடையவனாக இருக்கிறான், அவனின்றி எதையும் செய்ய முடியாது.

உபூதிய்யா என்பது மஃரிஃபா (இறைவனைப் பற்றிய ஆழமான அறிவு) மூலம் பெறப்படுகிறது: அதாவது அல்லாஹ் யார், அவன் எவ்வளவு மகத்துவமிக்கவன் மற்றும் குறைகளற்றவன் என்பதை ஆழமாக அறிந்துகொள்வது; பின்னர் அதனை உங்களது பாவங்கள் மற்றும் எல்லையற்ற குறைபாடுகளோடு ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதாகும். நீங்கள் செய்யும் நன்மைகூட குறைபாடுகள் நிறைந்ததே. உபூதிய்யா என்பது உங்களை முற்றிலும் பலவீனமானவராகவும் ஏழையாகவும் காண்பதாகும்: உங்கள் உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு அணுவும் அவனை மட்டுமே சார்ந்துள்ளது. ஒரு கண் இமைக்கும் நேரம்கூட அவன் உங்களைத் தனித்து விட்டுவிட்டால், நீங்கள் அழிந்துவிடுவீர்கள் என்று நீங்கள் உணர்வதாகும். எனவே, நீங்கள் எல்லாவற்றிற்கும் அவனது உதவியை எப்போதும் நாடுகிறீர்கள். பெரியதோ அல்லது சிறியதோ, உங்களது அனைத்துத் தேவைகளுக்கும் நீங்கள் அவனையே சார்ந்து அவன்பாலேயே திரும்புகிறீர்கள். இதுவே 'லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்' (அல்லாஹ்வின் உதவியின்றி எந்த மாற்றமும் இல்லை, எந்த ஆற்றலும் இல்லை) என்பதன் சாராம்சம்: இது சுவனத்தின் பொக்கிஷங்களில் உள்ள ஒரு பொக்கிஷமாகும்.

உபூதிய்யாவின் முக்கிய அங்கம் 'அன்பு/நேசம்' ஆகும். அல்லாஹ் தனக்கு எவ்வளவு அருட்கொடைகளை வாரி வழங்குகிறான் என்று ஒரு அடியான் சிந்திக்கும்போது, அவனது உள்ளம் இறைவன் மீதான அன்பினால் மட்டுமே நிறைய முடியும். அல்லாஹ்வின் பெருந்தன்மை, கருணை மற்றும் அன்பை சிந்திப்பது; பின்னர் அதை நமது பாவங்கள் மற்றும் நமது அற்பமான வணக்கங்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது நமது உள்ளங்களை வெட்கத்தால் நிரப்ப வேண்டும் மற்றும் அவனிடம் நம் தலைகளைப் பணிவால் தாழ்த்தச் செய்ய வேண்டும். இதைப்பற்றி எப்போதும் சிந்திப்பது, அந்த அடியானை எப்போதும் அவனது எஜமானனின் (ஸுப்ஹானஹு வ தஆலா) திருப்தியையும் அன்பையும் தேடக்கூடிய ஒரு உள்ளத்தின் நிலைக்கு இட்டுச் செல்லும்.

உபூதிய்யா என்பது ஒரு தொடர்ச்சியான நிலை: ஒரு நிரந்தரமான வாழ்க்கை முறை. இது தினசரி ஐந்து வேளை தொழுகை, அவ்வப்போது செய்யும் திக்ரு அல்லது துஆ அல்லது தர்மம் செய்வதோடு மட்டும் சுருங்கிவிடுவதில்லை. இது உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் ஊடுருவி நிற்கும் ஒரு நிலை: நீங்கள் செய்யும் அனைத்தும் அவனுக்காகவே இருக்கும். உண்ணுதல், பருகுதல் போன்ற உங்களது அன்றாட சாதாரண செயல்களும்கூட, உங்கள் எண்ணத்தின் (நிய்யத்) மூலம் வணக்கமாக மாறிவிடுகின்றன.

உபூதிய்யா என்பது உங்களைத் தாழ்த்திக் கொண்டு, அல்லாஹ்வின் கட்டளைகளுக்கும் விலக்கல்களுக்கும் பணிந்து நடப்பதாகும். அவனது கட்டளைகள் நமது அறிவுக்குப் புலப்பட்டாலும் சரி, இல்லாவிட்டாலும் சரி, அவற்றுக்கு முதலிடம் கொடுப்பதாகும். அல்லாஹ்வின் வார்த்தைகளிலோ அல்லது அவனது தூதர் ﷺ அவர்களின் வார்த்தைகளிலோ எதையேனும் நம்மால் பகுத்தறிய முடியாவிட்டால், நாம் நமது புத்தியைத் தான் குறைபாடுடையதாகக் கருத வேண்டுமே தவிர, அல்லாஹ் மற்றும் அவனது தூதரின் வார்த்தைகளை அல்ல.

> "யார் நித்தியமான மகிழ்ச்சியைத் தேடுகிறாரோ, அவர் உபூதிய்யா (அடிமைப்பாடு) எனும் வாசற்படியில் உறுதியுடன் நிற்க வேண்டும்." - இப்னு தைமிய்யா (ரஹிமஹுல்லாஹ்)

உபூதிய்யா: மிக உயர்ந்த கண்ணியம்

உபூதிய்யா என்பது எந்தவொரு மனிதனும் அடையக்கூடிய மிக உன்னதமான மற்றும் மிகக் கண்ணியமான அந்தஸ்து ஆகும். அல்லாஹ் தன் தூதர்களை – மனிதர்களில் சிறந்தவர்களை – 'அப்த்' (அடியான்/அடிமை) என்ற பட்டப் பெயரால் மீண்டும் மீண்டும் புகழ்கிறான். அவன் கூறுகிறான்: "மஸ்ஜிதுல் ஹராமிலிருந்து, மஸ்ஜிதுல் அக்ஸா வரை தன் அடியானை (முஹம்மது ﷺ அவர்களை) ஓரிரவில் பயணிக்கச் செய்தவன் தூய்மையானவன்..." (17:1). அதேபோல், ஸுலைமான் மற்றும் அய்யூப் (அலைஹிமுஸ்ஸலாம்) ஆகியோரைப் பற்றி அல்லாஹ், "அவர் எவ்வளவு சிறந்த அடியார்!" என்று கூறினான். அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹ் (ஸுப்ஹானஹு வ தஆலா) உங்களை ஒரு சிறந்த அடியார் என்று வர்ணிப்பதை கற்பனை செய்து பாருங்கள். இதைவிட பெரிய கண்ணியம் வேறு ஏதேனும் இருக்க முடியுமா?

> "நீ அவனது அடியானாக இருப்பது உனக்குப் போதுமான கண்ணியமாகும், அவன் உனது இறைவனாக இருப்பது உனக்குப் போதுமான பெருமையாகும்!" - இப்னுல் கய்யிம் (ரஹிமஹுல்லாஹ்)

> 

### உபூதிய்யா உங்களை விடுதலை செய்கிறது

மனிதர்களை மற்ற மனிதர்கள், இச்சைகள், விலங்குகள் மற்றும் வானியல் பொருட்களை வணங்குவதிலிருந்து விடுதலை செய்யவே இஸ்லாம் வந்தது. அல்லாஹ்வின் படைப்புகளை வணங்குவதிலிருந்து விடுபட்டு, அனைத்துப் படைப்புகளையும் படைத்த இறைவனை வணங்குவதற்கு மனிதனை விடுவிக்கவே இஸ்லாம் வந்தது. இதுவே சுதந்திரத்தின் உச்சக்கட்டமாகும்.

ஒவ்வொரு மனிதனும் யாரையாவது அல்லது எதையாவது வணங்குகிறான். சிலர் பணத்தை வணங்குகிறார்கள், சிலர் அதிகாரத்தை வணங்குகிறார்கள். மற்றவர்கள் புகழ், இன்பம், அழகு, அறிவு, மனிதர்கள், இயற்கை மற்றும் விலங்குகளைக்கூட வணங்குகிறார்கள்! இந்த வணக்க வழிபாட்டுப் பொருட்கள் அனைத்தும் மாயைகளாகும், அவை அவற்றைப் பின்பற்றுபவர்களை ஏமாற்றத்திலேயே விட்டுவிடுகின்றன. ஒருவன் அல்லாஹ்வுக்குப் (அஸ்ஸ வ ஜல்) பணிந்து, அவனை வணங்கத் தேர்ந்தெடுத்தால் மட்டுமே உண்மையான சுதந்திரத்தையும், மகிழ்ச்சியையும், நிம்மதியையும் பெற முடியும். இப்னு தைமிய்யா (ரஹிமஹுல்லாஹ்) எழுதுகிறார்: "படைப்புகளிலேயே மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருப்பவர்கள் அல்லாஹ்வுக்கு மிக உயர்ந்த அளவில் அடிமைப்பட்டு வாழ்பவர்களே ஆவர்." ஏனென்றால், அடியான் அல்லாஹ்விடம் தன்னை எவ்வளவு அதிகமாகத் தாழ்த்திக் கொள்கிறானோ, அவ்வளவு அதிகமாக அவன் அவனுக்கு நெருக்கமாகிறான், இதனால் அவனது சிறப்புமிக்க பாதுகாப்பையும் அன்பையும் அவன் பெருமளவில் பெறுகிறான்.

நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு உங்களை எவ்வளவு அதிகமாக அடிமையாக்கிக் கொள்கிறீர்களோ, அவ்வளவு சுதந்திரமாக இருப்பீர்கள். நீங்கள் அல்லாஹ்வுடன் எவ்வளவு அதிகமாக உங்களை இணைத்துக் கொள்கிறீர்களோ, அவ்வளவு குறைவாகவே அவனது படைப்புகளைச் சார்ந்திருப்பீர்கள்.

'அடிமைத்தனம்', 'அடிமை' மற்றும் 'அடியான்' போன்ற சொற்கள் அவற்றின் வரலாற்றுப் பின்னணி காரணமாக எதிர்மறையான அர்த்தங்களைக் கொண்டிருக்கலாம். ஆனால், அல்லாஹ்வுக்கு அடிமைப்படுவது என்பது மற்ற மனிதர்களுக்கு அடிமைப்படுவது போன்றதல்ல. அல்லாஹ்வுக்கு அடிமைப்படுவது ஆழ்ந்த மனநிறைவையும், மகிழ்ச்சியையும், ஆறுதலையும் தருகிறது. மேலும், மனிதனின் அடிமைத்தனத்தால் அல்லாஹ்வுக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை, மாறாக அந்த அடியானே அதன் மூலம் பயனடைகிறான் மற்றும் கண்ணியப்படுத்தப்படுகிறான்.

அனைத்து மனிதர்களும் அல்லாஹ்வின் அடியார்களே – அவர்கள் அதை அங்கீகரித்தாலும் சரி, இல்லாவிட்டாலும் சரி. ஏனென்றால் அல்லாஹ்வே இறுதி எஜமான்; பிரபஞ்சத்தின் மீது முழுமையான அதிகாரமும் உரிமையும் கொண்ட ஒரே ஒருவன் அவன் மட்டுமே. நாம் பல விஷயங்களைத் தேர்ந்தெடுக்க முடிந்தாலும், வேறு பல விஷயங்கள் நம் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை.

அவனது அடியார்களில் சிலர் விருப்பமின்றியே அவனது அடியார்களாக இருக்கும் வேளையில், அல்லாஹ்வை நம்புபவர்கள் தங்கள் விருப்பத்தோடு அவனது அடியார்களாக இருக்கிறார்கள். அவர்கள் அவனை அறிந்து, அவனை வணங்கி, அவனுக்குப் பணிந்து நடக்கத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். அவர்களே அவனது உண்மையான 'இபாத்' (அடியார்கள்) ஆவர். இமாம் அல்-ஷாதிபி (ரஹிமஹுல்லாஹ்) எழுதுகிறார்: "ஷரியத்தின் நோக்கம் மனிதனை அவனது சொந்த ஆசைகள் மற்றும் இச்சைகளின் பிடியிலிருந்து விடுவிப்பதாகும், இதன் மூலம் அவன் தனது விருப்பமின்றி அல்லாஹ்வின் அடியானாக இருப்பது போலவே, தன் விருப்பத்தோடும் அல்லாஹ்வின் (கீழ்ப்படிந்து நடக்கும்) அடியானாக மாறுகிறான்."

### அல்லாஹ்வை நோக்கிய உங்கள் பயணத்தை விரைவுபடுத்துங்கள்

ஒரு நபர் அல்லாஹ்வை நோக்கிய தனது பயணத்தில் வேகமாக முன்னேற உதவும் ஒரு ரகசியம் உள்ளது. அதுதான் உபூதிய்யா. உபூதிய்யா என்பது வெளிப்புற உடல் ரீதியான அனைத்து வணக்க வழிபாடுகளையும் முழுமையான பணிவு, சமர்ப்பணம், அன்பு, பயம் மற்றும் நம்பிக்கையுடன் நிரப்புவதாகும். உங்கள் செயல்களின் அளவு குறைவாக இருந்தாலும், உங்கள் செயல்களின் தரம் உங்களை உங்கள் சக மனிதர்களை விட மிக நீண்ட தூரம் முன்னோக்கிச் செல்ல அனுமதிக்கும்.

தன்னைத் தாழ்த்திக் கொள்வதும், தனது அடிமைத்தனத்தைக் காட்டுவதும் அல்லாஹ்வை அடைவதற்கான மிக விரைவான வழியாகும். முன்னோர்களில் ஒரு நல்லவர் கூறினார்: "வணக்க வழிபாட்டின் அனைத்து வாசல்களின் வழியாகவும் நுழைந்து அல்லாஹ்வுக்கு நெருக்கமாக வர நான் முயற்சித்தேன். ஆனால் நான் ஒரு வாசலின் அருகே நெருங்கும் போதெல்லாம், அது மக்களால் நிரம்பி வழிவதைக் கண்டேன்; எனவே, அவன்பாலுள்ள பணிவு மற்றும் அவசரத் தேவையின் வாசல் வழியே நான் நெருங்கும் வரை என்னால் நுழைய முடியவில்லை. உண்மையில் அதுவே அல்லாஹ்வை அடைவதற்கான மிக நெருக்கமான மற்றும் அகலமான வாசல் என்பதைக் கண்டேன்; அங்கு எந்தக் கூட்டமும் இல்லை, எந்தத் தடைகளும் இல்லை. நான் என் காலை உள்ளே வைத்த உடனே, அவன் என் கையைப் பிடித்து என்னை உள்ளே அனுமதித்தான்."

உங்கள் உடல் ரீதியான அனைத்து வணக்க வழிபாடுகளையும் உபூதிய்யா எனும் குணத்தால் நிரப்புவதன் மூலம் அல்லாஹ்வை நோக்கிய உங்கள் பயணத்தில் விரைந்து செல்லுங்கள்.

நீங்கள் தொழும்போது, ஓர் அடியானைப் போல் தொழுங்கள். குஷூஉடன் (அச்ச பக்தியுடன்), முழுமையான பணிவு மற்றும் கவனத்துடன் தொழுங்கள். மிக மகத்தானவனின் முற்றத்தில் நிற்கும் ஒரு ஏழை யாசகனைப் போல உணருங்கள். நீங்கள் நிற்கும்போது, உங்கள் பார்வையைத் தாழ்த்தி, நீங்கள் யாருடன் உரையாடுகிறீர்களோ அவனது மகத்துவத்தின் மீது அச்சம் கொள்ளுங்கள். உங்கள் உடலின் மிக உன்னதமான பகுதியான உங்கள் முகத்தை தரையில் தேய்த்து (ஸஜ்தா செய்து) உங்கள் எளிமையை வெளிப்படுத்துங்கள்.

நீங்கள் நோன்பு நோற்கும்போது, ஒரு கீழ்ப்படிந்து நடக்கும் அடியானைப் போல நோன்பு நோற்கவும், பசியைப் பற்றி புகார் கூறாமல், தன் எஜமானனைத் திருப்திப்படுத்த ஆர்வமாக இருக்கும் ஒருவரைப் போல. பணிவோடு, அவனுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட உள்ளத்தோடு, அவன் மீது மட்டுமே முழுமையான நம்பிக்கை கொண்டு நோன்பு நோற்கவும்.

நீங்கள் துஆ செய்யும்போது, ஓர் அடியானின் துஆவைச் செய்யுங்கள். உங்கள் பலவீனத்தையும் அவன்பால் உங்களுக்கிருக்கும் அத்தியாவசியத் தேவையையும் உறுதிப்படுத்துங்கள். ஒரு ஏழை யாசகனைப் போல அவன்பால் திரும்பி அவனிடம் அழுங்கள். உங்கள் உடலில் உள்ள ஒரு முடி கூட அவனின்றி இருக்க முடியாது என்று உணருங்கள். நாள் முழுவதும் உங்கள் அனைத்துத் தேவைகளையும் அல்லாஹ்விடம் கேட்க உங்களைப் பழக்கப்படுத்துங்கள். சுன்னத்தான அஸ்கார்கள் மற்றும் துஆக்களை ஓதுவதன் மூலம், அது ஒரு சாதாரண விஷயமாகத் தோன்றினாலும் (உதாரணமாக: கழிவறைக்குச் செல்வது, வீட்டை விட்டு வெளியேறுவது), அவனது தேவை உங்களுக்கு இருப்பதை உணருங்கள்.

வானங்கள் மற்றும் பூமியின் இறைவனாகிய அல்லாஹ்விடம், நம்மை அவனது பிரத்யேக அடியார்களாக ஆக்குமாறு பிரார்த்திக்கிறோம், அவர்கள் அவனை நேசிக்கிறார்கள், அவனிடம் தங்களைத் தாழ்த்திக் கொள்கிறார்கள் மற்றும் அவனுக்குப் பணிந்து நடக்கிறார்கள்.