குஷூஃவுடன் கூடிய தொழுகை: தூய மகிழ்ச்சி மற்றும் ஆறுதல்

 

**குஷூஃவுடன் கூடிய தொழுகை: தூய மகிழ்ச்சி மற்றும் ஆறுதல்**

**வாசிக்கும் நேரம்:** 4 நிமிடங்கள்

> "பெண்களும் நறுமணமும் எனக்குப் பிரியமானவையாக்கப்பட்டுள்ளன, மேலும் எனது கண்கள் குளிர்ச்சியடையும் பெரும் மகிழ்ச்சி தொழுகையில் வைக்கப்பட்டுள்ளது." (நஸாயீ)

> 

நபிகள் நாயகம் ﷺ அவர்கள் தங்கள் தொழுகையில் அளவற்ற இன்பத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் பெறுபவர்களாக இருந்தார்கள். இது அவர்கள் தன் இறைவனுடன் தனிமையில் உரையாடுவதை முழுமைப்படுத்தியதன் மூலமும், அவனது மகத்துவத்தை உணர்ந்து அவனது முன்னிலையில் திளைத்திருந்ததன் விளைவாகவும் ஏற்பட்டதாகும். இதன் காரணமாகவே அவர்கள் பிலால் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களிடம், "பிலாலே! எழுந்து (பாங்கு சொல்லி) தொழுகையின் மூலம் நமக்கு ஆறுதல் அளிப்பீராக!" என்று கூறினார்கள் (அபூ தாவூத்).

**இன்பு அல்-கையிம் (ரஹ்மஹுல்லாஹ்)** விளக்குகிறார்: நீங்கள் குஷூஃவுடன், அதன் அனைத்து உரிமைகளையும் நிபந்தனைகளையும் பேணி, உங்கள் சிந்தனையையும் இதயத்தையும் அல்லாஹ்வின் பக்கம் திருப்பித் தொழும்போது, உங்கள் சுமைகள் அனைத்தும் நீங்கிவிட்டதைப் போல உடல் லேசாக இருப்பதை உணர்வீர்கள். நீங்கள் மிகுந்த புத்துணர்ச்சியுடனும், அதே சமயம் அமைதியுடனும் நிம்மதியுடனும் இருப்பீர்கள். இத்தகைய உணர்வுகள் அந்தத் தொழுகையிலேயே நீங்கள் எப்போதும் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்ற ஆசையை உங்களுக்குள் ஏற்படுத்தும். தொழுகை என்பது கண்களின் குளிர்ச்சியாகவும், ஆன்மாவின் இன்பமாகவும், இதயத்தின் சொர்க்கமாகவும் இருக்கிறது. தொழுகைக்குள் நுழைந்து, அதிலேயே ஆறுதலைத் தேடாதவரை (தொழுகையிலிருந்து தப்பிப்பதில் அல்ல), நீங்கள் ஒரு சிறைச்சாலையில் ஒடுக்கப்பட்டு சங்கிலியால் பிணைக்கப்பட்டிருப்பதைப் போலவே உணர்வீர்கள்.

குஷூஃவுடன் நிறைவேற்றப்படும் தொழுகையில் அனுபவிக்கப்படும் அமைதி, மகிழ்ச்சி மற்றும் ஆன்மீக அதிர்வுகள் யாவும், ஒரு உன்னதமான ஆன்மா இந்த பூலோக உலகை விட்டு நீங்கி, அல்லாஹ்வின் (சுப்ஹானஹு வ தஆலா) அர்ஷைச் சுற்றி வருவதன் விளைவாகும்.

### அந்த இனிமையை அனுபவிக்க நாம் ஏன் சிரமப்படுகிறோம்?

உங்கள் இதயமும் மகிழ்ச்சியும் தொழுகையில் இருந்தால், நீங்கள் அதில் ஆறுதல் காண்பீர்கள், அதை நோக்கி ஆர்வத்தோடு விரைவீர்கள். மாறாக, உங்கள் இதயம் அல்லாஹ்வை (அஸ்ஸ வ ஜல்) விட்டும் தூரமாகி, இவ்வுலகப் பற்றால் நிரப்பப்பட்டிருந்தால், உங்கள் தொழுகை ஒரு போராட்டமாகவே இருக்கும். நீங்கள் எவ்வளவுதான் 'ஆரோக்கியமாகவும்' 'ஓய்வாகவும்' இருந்தாலும், தொழுகையை நிறைவேற்றுவது ஒரு சுமையாகவும் கடமையாகவும் மட்டுமே தோன்றும்.

தொழுகையை நாம் அணுகும் முறை சில சமயங்களில் நாம் பயன்படுத்தும் வார்த்தைகளின் மூலமே வெளிப்பட்டுவிடுகிறது. "நான் என் தொழுகையை ஒருவழியாக முடித்துவிடுகிறேன், அப்போதுதான் என்னால் அந்த வேலையைப் பார்க்க முடியும்" என்று நாம் கூறலாம். தொழுகையை ஒரு சுமையாக நாம் நினைத்தால், அது சுமையாகத்தான் இருக்கும். மாறாக, தொழுகையை ஒரு சிறந்த பரிசாகவும் ஆறுதலின் ஊற்றாகவும் கருதினால் — அவனது அனுமதியால் — அது நமக்கு உண்மையான அமைதியையும் மகிழ்ச்சியையும் அடைய உதவும்.

**இப்னு தைமியா (ரஹ்மஹுல்லாஹ்) ஒருமுறை கூறினார்:**

"நீங்கள் செய்யும் ஒரு செயலில் இனிமையையும் மகிழ்ச்சியையும் காணவில்லை என்றால், அதன் தூய்மையான எண்ணத்தை (இக்லாஸை) சந்தேகியுங்கள்; ஏனெனில் அல்லாஹ் (அஸ்ஸ வ ஜல்) ஷகூர் (நன்றியறிவிப்பவனும், நற்கூலி வழங்குபவனும்) ஆவான்." இதன் பொருள், அல்லாஹ் தன் அடியானுக்கு இவ்வுலகிலேயே அவனது இதயத்தில் இனிமையையும் அமைதியையும் வழங்குவதன் மூலம் அவனது செயல்களுக்கு நற்கூலி வழங்குகிறான் என்பதாகும். ஆனால், அவனது இதயம் இன்பத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் இழந்து நிற்பதை அவன் கண்டால், அவனது செயல் முழுமையற்றதாகவும் குறைபாடுள்ளதாகவும் இருக்கிறது என்று அர்த்தம்.

### வழிபாட்டின் இனிமையை சுவைத்தல்: வாழ்க்கையை மாற்றியமைப்பது

> "நாம் ஒரு தோட்டத்தில் இருக்கிறோம், அங்கு நமது உணவு 'குஷூஃ' ஆகும், நமது பானம் வழிந்தோடும் கண்ணீர் ஆகும்."

> — **இப்னுல் ஜவ்ஸீ (ரஹ்மஹுல்லாஹ்)**

> 

தொழுகை மற்றும் பிற வழிபாட்டுச் செயல்களின் 'இனிமையை' (ஹலாவஹ்) அனுபவிப்பது உங்கள் வாழ்க்கையையே தலைகீழாக மாற்றக்கூடிய ஒன்றாகும். நீங்கள் அதை ஒருமுறை அனுபவித்துவிட்டால், உங்கள் வாழ்க்கை மாறிவிடும், மேலும் அதன் இன்பத்திற்காக நீங்கள் எப்போதும் ஏங்குவீர்கள்.

ஈமானின் மற்றும் வழிபாட்டின் இனிமையை நீங்கள் கடைசியாக எப்போது அனுபவித்தீர்கள் என்று சற்று பின்னோக்கி யோசித்துப் பாருங்கள். ஒருவேளை அது ரமலானில் இருந்திருக்கலாம். அல்லது உங்களது உம்ரா அல்லது ஹஜ் பயணத்தின் போது இருந்திருக்கலாம். அல்லது உங்கள் வாழ்க்கையில் நீங்கள் ஒரு கடினமான சூழ்நிலையைக் கடந்து கொண்டிருந்தபோது, ஸஜ்தாவில் அவனிடம் உங்கள் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் சிந்தி அழுத தருணமாக இருந்திருக்கலாம். அந்த கணத்தில் நீங்கள் உணர்ந்த அனுபவம் — அல்லாஹ்வுடன் (அஸ்ஸ வ ஜல்) நெருக்கமாக இருந்த உணர்வும், அவனது நெருக்கத்தில் அமைதியையும் மனநிறைவையும் கண்டதும் — தற்காலிகமானதாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. மாறாக, உங்கள் தொழுகையை மேம்படுத்த முயற்சிப்பதன் மூலம், இந்த உணர்வை நீங்கள் அடிக்கடி அனுபவிக்க முடியும்.

> "இவ்வுலகில் தொழுகையினால் மகிழ்ச்சியடைபவர், இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் தன் இறைவனின் நெருக்கத்தினால் மகிழ்ச்சியடைவார்."

> — **இப்னு அல்-கையிம் (ரஹ்மஹுல்லாஹ்)**

>